Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i
rodzinom w przypadku występowania jednej z powyższych okoliczności, a
których dochód na osobę w rodzinie nie przekracza
kryterium dochodowego, określonego w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy
społecznej:
- osobie samotnie gospodarującej, której
dochód nie przekracza kwoty 477 zł, zwanej
„kryterium dochodowym osoby samotnie
gospodarującej” ,
- osobie w rodzinie, w której dochód na
osobę nie przekracza kwoty 351 zł, zwanej „kryterium
dochodowym na osobę w rodzinie”,
- rodzinie, której dochód nie
przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej
„kryterium dochodowym rodziny”.
Do dochodów nie wlicza się:
- alimentów świadczonych przez osoby w rodzinie na
rzecz innych osób,
- jednorazowych świadczeń socjalnych,
- świadczeń w naturze,
- świadczenia pieniężnego w postaci składki na ubezpieczenie
społeczne, opłacanej przez ośrodki pomocy społecznej. W razie
wystąpienia rażących dysproporcji między wysokością dochodu
a rzeczywistą sytuacją majątkową stwierdzoną przez pracownika
socjalnego,
kierownik ośrodka pomocy społecznej może odmówić przyznania
świadczeń z pomocy społecznej,
- świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie
przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy
z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych.