Prawo
do świadczeń pomocy
społecznej przysługuje osobom posiadającym obywatelstwo polskie,
zamieszkującym i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
oraz cudzoziemcom, zamieszkującym i przebywającym na tym terytorium,
posiadającym zezwolenie na pobyt stały lub status uchodźcy, nadany w
Rzeczypospolitej Polskiej oraz obywatelom państw członkowskich Unii
Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, przebywającym na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy uzyskali
zezwolenie
na pobyt.
Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom, na zasadach
określonych w ustawie, w szczególności z powodu:
- ubóstwa;
- sieroctwa;
- bezdomności;
- bezrobocia;
- niepełnosprawności;
- długotrwałej lub ciężkiej choroby;
- przemocy w rodzinie;
- potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności;
- bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i
prowadzenia
gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub
wielodzietnych;
- braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży
opuszczającej placówki opiekuńczo-wychowawcze;
- trudności w integracji osób, które
otrzymały status uchodźcy;
- trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu
karnego;
- alkoholizmu lub narkomanii;
- zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej; 15.klęski
żywiołowej lub ekologicznej.